نوشته‌ها

تشکیل شرکت

در این مقاله به بررسی نحوه تشکیل شرکت ها اشاره می کنیم و روالی که باید طی شود تا شرکت های سهامی عام، سهامی خاص، با مسئولیت محدود، نسبی و تضامنی به ثبت برسند را به تفکیک توضیح خواهیم داد.

تشکیل شرکت‌ سهامی عام

برای تشکیل شرکت سهامی عام‌، موسسین ابتدا باید نزد یکی از بانک‌ها حسابی به نام حساب شرکت در شرف تاسیس افتتاح کنند سپس حداقل بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده باشند و حداقل سی و پنج درصد این مبلغ را پرداخت کنند؛ سپس‌ اظهارنامه ثبت شرکت را تهیه و کامل کنند و مدارک مذکور را همراه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد، در تهران به اداره ثبت شرکت‌ها و در شهرستان‌ها به دایره ی ثبت شرکت‌ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت‌ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تحویل بدهد و رسید دریافت کند. لازم به ذکر است که تکمیل هر یک از برگه‌های بالا باید طبق مندرجات و مفاد قانون انجام شود‌.
بعد از انجام‌ مراحل فوق، مرجع ثبت شرکت‌ها مدارک تحویلی‌ را با قانون انطباق می دهد و پس از اخذ موافقت نامه از سازمان بورس، اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود. اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی شود و در معرض علاقه‌مندان قرار می گیرد؛ سپس ظرف مهلت تعیین شده در اعلامیه پذیره نویسی علاقه‌مندان به بانک مراجعه نموده و ورقه‌ی تعهد سهم‌ را طبق امضا و مبلغی را که نقداً باید پرداخت شود پرداخت و رسید دریافت خواهند کرد. ‌این عمل به پذیره نویس حق حضور و رای دادن در مجمع عمومی موسس می دهد.
پس از اتمام مراحل پذیره نویسی مجمع عمومی به بررسی و احراز فرایند پذیره نویسی می‌پردازد و آن را با سرمایه پیشنهادی شرکت مطابقت می‌دهد؛ سپس موسسین اولیه و پذیره نویسان در کنار یکدیگر جمع می شوند که به مجموع آنها مجمع عمومی‌ موسس گفته‌ می‌شود.
مجمع عمومی موسس از طریق جلسات، سرمایه و اساسنامه شرکت را تصویب‌ می کنند و مدارک لازم را به اداره ثبت شرکت‌ها جهت ثبت شرکت تحویل می‌دهد.

تشکیل شرکت سهامی خاص

برای تشکیل شرکت‌های سهامی خاص فقط تسلیم اظهارنامه ثبت شرکت به ضمیمه‌ی اساسنامه شرکت و اظهارنامه‌ای که تعهد کردن کلیه سهام و گواهی‌نامه بانکی حاکی از پرداخت قسمت نقدی آن (که نباید کم‌تر از ۳۵درصد کل سهام باشد) را نشان بدهد، صورت جلسه‌ی انتخاب مدیران و بازرسان، قبول سمت مدیریت و بازرسی، ذکر نام روزنامه کثیر الانتشاری که هر گونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد، به مرجع ثب شرکتها کافی خواهد بود‌‌.
هم چنین لازم به ذکر است که در شرکتهای سهامی خاص تشکیل مجمع عمومی موسس الزامی نیست ولی جلب نظر کارشناسی در مورد تقویم آورده های غیر نقدی ضروری است.

تشکیل شرکت با مسئولیت محدود

تشکیل شرکت با مسئولیت محدود به نسبت از شرکتهای سهامی راحت تر است.
شرکت بامسئولیت محدود زمانی تشکیل می‌شود که تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.
آورده های غیر نقدی در شرکت با مسئولیت محدود می‌تواند توسط شرکا قیمت گذاری شود و در این نوع شرکت‌ها الزامی به حضور کارشناس رسمی نیست.
حداقل تعداد شرکا در شرکت با مسئولیت محدود دو نفر است و حداقل سرمایه نیز برای تاسیس این نوع شرکت در قانون تجارت قید نشده است البته در رویه اداره ثبت شرکتها حداقل صد هزار تومان ثبت می شود.

تشکیل شرکتهای نسبی و تضامنی

تشکیل این شرکتها مانند شرکت با مسئولیت محدود است یعنی زمانی که تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیر نقدی نیز ارائه شده باشد.
آورده های غیر نقدی در شرکت های نسبی و تضامنی نیز می‌تواند توسط شرکا قیمت گذاری شود و در این نوع شرکت‌ها الزامی به حضور کارشناس رسمی نیست.
حداقل تعداد شرکا در این نوع شرکت ها دو نفر است و حداقل سرمایه نیز برای تاسیس این نوع شرکت در قانون تجارت قید نشده که البته در رویه اداره ثبت شرکتها حداقل صد هزار تومان ثبت می شود.

در این مقاله به بررسی شخصیت حقوقی و حقیقی می پردازیم. قبل از ورود به مفهوم شخصیت، ابتدا می بایست پیش زمینه ای در مورد مفهوم شخص در ذهن خواننده این مطلب تداعی نمود در نتیجه ابتدا به بیان مفهوم شخص می پردازیم. شخص عبارت است از موجودی که دارای حق و تکلیف باشد و به واسطه ی این حقوق و تکالیف عهده دار  ایفای  نقشی در جامعه ی خویش بشود؛  بنابر تعریف مذکور، شخصیت به معنای شایستگی و ظرفیت شخص برای دارا شدن حق و تکلیف می باشد. علم حقوق  شخصیت را به دو نوع شخصیت حقوقی و شخصیت حقیقی تقسیم می کند.

شخصیت حقیقی

تمامی انسان ها به واسطه ی طبیعت وجودی خود دارای حق و تکلیف هستند که به شخصیت آنها شخصیت حقیقی گویند.

شخصیت حقوقی

شخص حقوقی زمانی پدید می آید که دسته ای از افراد که دارای منافع مشترک هستند یا پاره ای از اموال که به اهداف خاصی اختصاص داده شده اند در کنار هم قرار بگیرند و قانون آن ها را طرف حق و تکلیف بشناسد  که به چنین شخصیتی شخصیت حقوقی می گویند و به دو دسته ی اشخاص حقوقی حقوق عمومی و اشخاص حقوقی حقوق خصوصی تقسیم می شوند.

اشخاص حقوقی حقوق عمومی

توسط مقامات عمومی و به منظور حفظ و تامین منافع عمومی و همگانی و رفع نیاز های جامعه تشکیل می شوند و تابع نظام حقوق عمومی هستند و از حق اعمال حاکمیت برخوردار هستند .(البته شایان ذکر است که از این ویژگی به طور یکسان برخوردار نمی باشند.)

اشخاص حقوقی حقوق عمومی را می توان به ترتیب ذیل تقسیم بندی نمود:

دولت: به عنوان بزرگترین شخصیت حقوقی در هر کشور شناخته می شود.

موسسات عمومی مستقل: مانند سازمان انتقال خون، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی که جز موسسات عمومی مستقل از دولت محسوب می شوند.

نهادهای غیر متمرکز و نهادهای عمومی غیر دولتی: مانند شهرداری ها، شوراهای اسلامی شهر و روستا، سازمان تامین اجتماعی و …

اشخاص حقوقی عهده دار امر عمومی: نهادهایی مانند اتحادیه صنفی، نظام مهندسی، کانون وکلای دادگستری که در مواردی از امتیازات اقتدارات عمومی برخوردار هستند.

اشخاص حقوقی حقوق خصوصی

با اراده و ابتکار افراد و به منظور تامین منافع مادی آنها تشکیل می شود و تابع نظام حقوق خصوصی هستند. اشخاص حقوقی حقوق خصوصی را می توان به ترتیب ذیل تقسیم نمود:

شرکتهای تجاری: اگرچه قانون تجارت تعریفی از شرکت تجاری ارائه ننموده است ولی با توجه به نظریات دکترین و تفاسیر اساتید و حقوقدان ها شرکت تجاری عبارت است از

” قرار دادی که به موجب آن دو یا چند نفر توافق می کنند سرمایه مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل می شود ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصود خاصی تشکیل می گردد اختصاص دهند و در منافع و زیان های احتمالی آن سهیم باشند. “

طبق ماده 20 قانون تجارت شرکت های تجاری به هفت قسم تبدیل می شوند که عبارت هستند از شرکت های سهامی اعم از عام و خاص، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت نسبی، شرکت تضامنی، شرکت مختلط سهامی و شرکت مختلط غیر سهامی که به تفکیک در مقاله های قبلی سایت موسسه ثبتی کاف قابل بررسی هستند.

موسسات غیر تجاری: عبارت است از کلیه موسسات وتشکیلاتی که برای مقاصد غیر تجاری، یعنی عملیات های خارج از موضوع ماده دو قانون تجارت، تشکیل می شوند، مانند امور علمی، ادبی، خیریه ای و امثالهم. این موسسات به دو دسته ی انتفاعی و غیر انتفاعی تقسیم می شوند.

وقف: عبارت است از حبس عین مال و تسبیل منفعت آن که به دو صورت عام و خاص انجام می شود و به محض انعقاد عقد شخصیت حقوقی پیدا می کند.

نهادهای جدید التاسیس: نهادهایی که به دلیل نیازهای تجاری و حرفه ای تجار ایجاد شده اند، برخی از آنها دارای شخصیت حقوقی مستقل و برخی فاقد چنین شخصیتی هستند. مانند کنسرسیوم ها و صندوق های سرمایه گذاری.

آثار شخصیت حقوقی

شخصیت حقوقی پس از پدیدار شدن آثاری دارد که به بیان هر یک خواهیم پرداخت:

  • اسم: پس از پیدایش شخصیت حقوقی، آن دارای نام و عنوان مستقل از اعضای خود خواهد بود.
  • دارایی: شخصیت حقوقی دارایی مستقل از اعضای خود خواهد داشت؛ از جمله نتایج این اثر می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

طلبکار شخصی شریک حق مراجعه به شرکت را ندارد و بالعکس.

طلبکار شریک ابتدا باید به دارایی شرکت مراجعه کند و در نهایت اگر ممکن نبود به شرکا.

  • حقوق و تعهدات مستقل: شخصیت حقوقی مستقل از اعضای خود دارای حق و تکلیف است.
  • تابعیت و اقامتگاه: شخصیت حقوقی دارای تابعیتی مستقل از تابعیت اعضای خود می باشد به این صورت که تابعیت تابع اقامتگاه است و اقامتگاه نیز محل اداره ی شخص حقوقی است.

قلمرو شخصیت حقوقی

اصل بر این است که شخصیت حقوقی تمامی حقوق و تکالیف شخص حقیقی را دارا می باشد به استثنای دو مورد که به ترتیب زیر توضیح داده شده است.

اول این که شخصیت حقوقی نمی تواند حقوق و تکالیفی که تنها مختص انسان است را دارا بشود، مانند حق ازدواج، بنوت و امثالهم.

دوم اینکه شخص حقوقی تنها حقوق و تکالیفی را دارا است که در حیطه ی وظایف و موضوع فعالیت وی باشد؛ به عنوان مثال شرکت تجاری با مسئولیت محدودی که  موضوع فعالیتش در زمینه امور مربوط به کشاورزی و دامپروری است نمی تواند در  زمینه ای غیر این موضوع فعالیت کند.

منابع:

  • قانون تجارت
  • قانون مدنی
  • آیین نامه ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجاری
  • اشخاص و محجورین،دکتر صفایی
  • حقوق اداری،جلد اول، دکتر امامی
  • حقوق شرکت های تجاری، جلد اول، دکتر اسکینی

انواع شرکت ها / تجاری و مدنی

با گذشت زمان و پیشرفت جوامع و تغییر در نوع کسب و کار، بازارها دچار دگرگونی شده و شراکت از روش های سنتی به روشهای بروز تر و در قالب انواع شرکت های تجاری سوق یافته است. اما با این وجود هنوز هم برخی از نیازهای اجتماعی در موضوع شرکت های مدنی دیده می شود. در این مقاله به توضیح انواع شرکت ها، ویژگی ها و تفاوت های آنان می پردازیم.
به طور کلی شرکت ها به 2 دسته تقسیم می شوند :
• شرکت های تجاری
• شرکت های مدنی

شرکت های تجاری

شرکت تجاری را اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.
(راشدی اشرفی، علیرضا، حقوق تجارت کاربردی، ص 28-29)
شرکت های تجاری تایع یک سری قوانین لازم الاجرا بوده و مکلف اند قانون تجارت و مقررات اساسنامه را اجرا نمایند. به عبارت دیگر خط مشی ها و اصول راهبردی این شرکت ها و موسسات توسط قانون گذار مقرر گردیده است. طبق قانون تجارت شرکتهای تجاری به 7 قسم تقسیم میگردند که عبارت اند از :
1- شرکت با مسئولیت محدود
2- شرکت سهامی خاص و سهامی عام
3- شرکت تضامنی
4- شرکت نسبی
5- شرکت مختلط سهامی
6- شرکت مختلط غیر سهامی
7- شرکت تعاونی
شرکت های تجاری همیشه به اختیار شرکا به ثبت می رسند و با ثبت در اداره ثبت شرکتها رسمیت پیدا می کنند و بعد از ثبت شدن، شخصیتی مستقل از شرکای خود را صاحب می شوند که اصطلاحا به آن شخصیت حقوقی گفته می شود. این شخصیت مستقل همچنین باعث استقلال مالی آن شرکت می گردد یعنی اموالی که شرکا به شرکت وارد می کنند، جزو دارایی های شرکت محسوب می شود و تا زمانی که شرکت به فعالیت خود ادامه می دهد، طلبکاران شخصی شرکا شرکت، حق مراجعه به شرکت را ندارند.

شرکت های مدنی:

به بیان ساده ممکن است شما فردی باشید که ایده خاصی را در ذهن دارید اما سرمایه لازم برای اجرایی کردن این ایده را در اختیار ندارید بنابراین می توانید با مشارکت با فردی که سرمایه کافی برای اجرای این ایده را دارد، در ازای تقسیم سود و در قالب قرارداد مشارکت مدنی، شرکت مدنی را بوجود آورید. یا ممکن است شما سرمایه کافی برای ساخت یک ساختمان را در اختیار داشته باشید و فرد دیگری تخصص اجرا و ساخت این ساختمان را داشته باشد بنابراین با ایجاد شراکت مدنی میتوانید این کار را انجام دهید و در پایان کار شما و فرد مقابل طبق قرارداد مشارکت مدنی که با یکدیگر داشته اید، سود یا تعداد واحدهای این ساختمان را بین خود تقسیم کنید.

در حقوق مدني به دو معنای عام و خاص تعریف شده اند که در معناي عام، شرکت عبارت از عقدي است که در آن، طرفين سرمايه يا کار خود را براي رسيدن به سودی خاص جمع مي‌کنند.

در معناي خاص، شرکت يکي از عقود معيني است که همراه با اشاعه در حق مالکيت ايجاد مي‌شود و معمولاً نيز هر گاه در حقوق مدني از شرکت صحبت مي‌شود، هدف معنای خاص آن است.

ماده 571 قانون مدنی، شرکت مدنی را اینگونه تعریف نموده است:
شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکين متعدد در شيء واحد به نحو اشاعه.

از این تعریف اینگونه استنباط می گردد که شرکت مدنی، شرکتی است که در آن چند نفر به طور مشاع، مالک مال واحدي هستند؛ يعني هر يک در جزء جزء مال، داراي حق مالکيت هستند.
شرکتهای مدنی به دو نوع 1- اختیاری ( با اختیار و اراده شرکا به وجود می آید مانند شراکت مدنی در ساخت یک ساختمان) و 2- قهری ( با اختیار شرکا به وجود نمی آید مثل شراکت وراث در ارث) تقسیم می گردند.
شرکت مدنی شخص حقوقی محسوب نمی شود چون شخصیت هایی که طبق قانون تجارت به ثبت می رسند و رسمیت پیدا می کنند شخصیت حقوقی می گیرند در حالی که برای اینکه شرکت مدنی رسمیت قانونی پیدا کند باید شرکتنامه آن در دفتر اسناد رسمی تنظیم شود و این شرکتنامه به هیچ عنوان دلیلی بر اینکه شرکت مدنی شخصیت حقوقی پیدا کند نمی شود.
معروفترین شکل مشارکت مدنی، مشارکت در ساخت و ساز، مشارکت مدنی خصوصی و مشارکت مدنی با بانک است.

تفاوتهای شرکت تجاری و شرکت مدنی

1- علاوه بر شخصیت حقیقی ، شخصیت های حقوقی نیز دارای اقامتگاه وتابعیت هستند. از آنجایی که شرکتهای تجاری شخصیت حقوقی دارند پس دارای تابعیت و اقامتگاه مشخصی هستند. اما همانطور که گفته شد شرکت مدنی دارای شخصیت حقوقی نیست پس دارای تابعیت و اقامتگاه نیستند.
2- معاملات شرکتهای تجاری، طبق قانون تجارت تجاری محسوب می شوند و از آنجایی که شرکتهای مدنی تجاری نیستند، معاملاتشان نیز تجاری محسوب نمی شود.
3- عمر شرکت ها ممکن است محدود یا نامحدود باشد. در شرکتهای مدنی در صورتی که مدت تعیین نشده باشد شرکت به تقاضای هر یک از شرکا از بین می رود و در مورد آن مقررات مربوط به تصفیه و ورشکستگی قابل اجرا نیست.
4- شرکتهای مدنی همیشه حداقل با دو نفر قابلیت ثبت دارند اما در خصوص شرکتهای تجاری که طبق قانون تجارت به هفت قسم تقسیم میشوند، همیشه اینطور نیست و برای ثبت بعضی از شرکتهای تجاری مثل سهامی خاص وجود حداقل 3 شریک الزامی میباشد.
5- شرکتهای مدنی ممکن است به اختیار شرکا به وجود نیایند مثل شراکت وراث در ارث. اما شرکتهای تجاری همیشه به اختیار و اراده شرکا به وجود می آیند.

ثبت شرکت

یکی از راه های نوین و حرفه ای در پیشبرد آسان تر امور تجاری، ثبت شرکت است. با بهره مندی از همیاری اشخاص متعدد بعنوان شریک که با انباشت آورده های کوچک خود، سرمایه نسبتا بزرگی را برای شرکت فراهم می آورند، میتوان در روند اجرای طرحهای بازرگانی، صنعتی، خدماتی، آموزشی، تجاری و…. گام های موثری را برداشت.

در ادامه به مزایای ثبت شرکت می پردازیم :

کارآفرینی و کمک به اقتصاد و صنعت

با بکارگیری نیروهای جوان، متخصص و کارشناس می توان در راستای پیشبرد اهداف شرکت کمک موثری به امر کارآفرینی در کشور نمود. کارآفرینی یکی از عوامل موثر در توسعه اقتصاد و جوامع می باشد. در همین راستا افرادی که از تخصص و توانایی های مدیریتی برخورار باشند، می توانند با ثبت شرکت کار خود را بصورت قانونی و حرفه ای آغاز کنند.

بهره مندی از شراکت

وقتی تصمیم به راه انداز یک کسب وکار در جهت اجرایی کردن ایده های خود می گیرید گاهی اوقات ممکن است توانایی ها و یا امکانات مالی شما برای شروع کسب و کارتان کافی نباشد و یا به دلیل ترس از شکست و نداشتن اعتماد به نفس کافی بخواهید اجرایی کردن این ایده را با شخص دیگری سهیم شوید. بنابراین الزامات قانونی، شما را وادار به ثبت شرکت می کند.

وجه قانونی و اعتبار

با ثبت شرکت و ایجاد یک شخصیت حقوقی، به کار خود رسمیت می بخشید و در کنار افزایش اعتبار و ارتقاء موقعیت کسب و کار خود، اعتماد مشتریان خود را نیز بیشتر جلب می کنید.

نام و عنوان مستقل

ممکن است مدت ها با نامی مشغول فعالیت بوده اما آنرا به ثبت نرسانده باشید. ثبت و راه اندازی فعالیت در قالب شرکت در نهایت به ثبت نام اختصاصی برای شناخته شدن منجر میشود و برای اینکه در ذهن مشتری ها و مخاطبان کسب و کارتان با نام اختصاصی ماندگار شوید، بهتر است این نام را با ثبت شرکت به ثبت برسانید. در نهایت می تونید برای ایجاد حق مالکیت آنرا بعنوان برند شرکتی خود نیز ثبت کنید.

سابقه فعالیت

برای ارائه سابقه فعالیت خود بعنوان رزومه به اشخاص ثالث باید با مدرک معتبر سابقه فعالیت خود را ارائه دهید. با ثبت شرکت از زمان شروع فعالیت خود بطور رسمی و قانونی تاریخ فعالیت خود را نیز به ثبت رسانده اید و با گذشت زمان سابقه شرکت افزایش یافته و باعث افزایش اعتبار رزومه شما می گردد.

شفافیت در برابر مشتریان

وقتی شرکتی به ثبت می رسد، افراد می توانند جهت آگاهی و اطمینان از محل فعالیت شرکت، سرمایه ثبتی، مدیران و اعضای شرکت، حق امضا، نام شرکت، شماره ثبت و موضوع مجاز فعالیت شرکت از طریق سایت اداره ثبت اسناد و املاک کشور استعلام گرفته و هویت شرکت شما در اختیار آنها قرار بگیرد. که این امر موجب افزایش اعتبار شما و جلب اعتماد مشتریان تان می گردد.

ثبت شرکت از نگاه قانون

• ماده 195 قانون تجارت می گوید: ” ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت ها است.”
• برابر قانون ثبت اسناد، ثبت شرکتنامه ها اجباری می باشد.
• به موجب تبصره 1 ماده 5 قانون اصلاح قانون نظام صنفی مصوب 31/2/1368 ، ثبت شرکت الزامی است.
• نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه مصوب 1311 ثبت شرکت های تجارتی را الزامی نموده است.

بنابراین با توجه به مواد مذکور، هر گاه یکی از شرکت های تجاری مراحل مربوط به ثبت را طی ننمایند و به ثبت نرسد، نه تنها رسمیت ندارد، بلکه بر خلاف قانون عمل کرده است و مراجع ذیصلاح می توانند از انجام فعالیت های آن جلوگیری نمایند.

شرکت در مناقصات و مزایدات دولتی

مناقصات و مزایدات دولتی گاهی موقعیت مناسبی را برای جهش کارتان هم از نظر اقتصادی و هم از نظراعتبار ایجاد می کنند. گاهی اوقات ممکن است موقعیت مناقصه یا مزایده ی دولتی سر راهتان قرار بگیرد و از آنجا که فقط اشخاص حقوقی میتوانند از این موقعیت استفاده کنند، این فرصت را به راحتی از دست خواهید داد. پس هر چه زودتر شرکت خود را به ثبت برسانید !

اخذ نمایندگی از برندهای معتبر

برندهای معروف و معتبر در بیشتر مواقع جهت حفظ اعتبار و جلوگیری از مشکلات احتمالی فقط به اشخاص حقوقی نمایندگی اعطا می کنند. لذا شما میتوانید با داشتن یک شرکت از نمایندگی برندهای معتبر برخوردار شوید.

بمنظور اطلاع عموم از موارد ثبت شده،بسیاری از کشورها خلاصه مفاد موارد ثبت شده در مرجع و دفتر ثبت تجارتی را از طریق انتشار آگهی رسمی و یا سایر وسایل رایج و متداول منتشر می نمایند.در جمهوری اسلامی ایران نیز مطابق قانون و آیین نامه ثبت دفتر تجارتی پیش بینی گردیده که خلاصه مندرجات ثبت دفاتر تجارتی باید جهت اطلاع عموم آگهی و منتشر گردد.بر این اساس متقاضی ثبت فعالیت تجارتی می بایست هزینه انتشار آگهی مندرجات مفاد ثبت مورد نظر را بحساب مربوطه واریز و رسید آن را به ضمیمه اسناد مورد نیاز به اداره ثبت شرکت ها تسلیم نماید تا مراتب متعاقباَ پس از تحقق تشریفات اداری ثبت با رعایت نوبت در روزنامه رسمی کشور منتشر شود.روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران،به عنوان رکن قانونی اطلاع رسانی حقوقی ،روزنامه ای است که کلیه ی قوانین و مقررات و مسائل و موضوعات حقوقی جهت اطلاع عموم در آن درج می گردد .این روزنامه سند رسمی و دولتی محسوب می شود و از لحاظ ساختار زیر نظر قوه قضاییه است. قابل توجه است  انتشار موارد ذکر شده در آن موجب رسمیت آن ها خواهد شد.
وظیفه روزنامه رسمی چاپ و انتشار همه قوانین و مصوبات مجلس،آیین نامه ها و مصوبات هیات دولت،آراء وحدت رویه دیوان عالی کشور و دیوان عدالت اداری است.مطابق اصل شصت و نهم قانون اساسی،مذاکرات مجلس شورای  اسلامی باید علنی باشد و گزارش کامل آن از طریق رادیو و روزنامه رسمی برای اطلاع عموم منتشر شود.در شرایط اضطراری در صورتی که رعایت امنیت کشور ایجاب کند،به تقاضای رئیس جمهور یا یکی از وزراء یا ده نفر از نمایندگان،جلسه غیر علنی تشکیل می شود.مصوبات جلسه غیر علنی در صورتی معتبر است که با حضور شورای نگهبان به تصویب سه چهارم مجموع نمایندگان برسد.گزارش و مصوبات این جلسات باید پس از برطرف شدن شرایط اضطراری برای اطلاع عموم منتشر گردد.
از سایر وظایف و اختیارات روزنامه رسمی عبارتند از:
– چاپ و نشر برخی آگهی های قانونی قضایی همچون آگهی های مربوط به تاسیس و ثبت شرکت ها و علائم تجاری
-درج تشکیل یا انحلال هر نوع شرکت که طبق قوانین موضوعه در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسیده باشد .
-انتشار اعلان لازم به دارنده مجهول سند تجاری برابر مواد 324 و 327 قانون تجارت.
-انتشار خلاصه نامه شرکت خارجی یا شعبه آن پس از ثبت وفق ماده 20 نظامنامه اجراء قانون ثبت شرکت ها مصوب 2/3/1310
-انتشار مفاد حکم قطعی راجع به اعتراض به علامت ثبت شده وفق تبصره ماده 11 قانون فعالیت احزاب و جمعیتهاو …مصوب 1/4/1310
-انتشار آگهی دعوت هیئت بستانکاران موضوع ماده 25 قانون اداره تصفیه امور ورشکستگی مصوب 24/4/1328
-انتشار خلاصه نامه شرکت وفق ماده 6 نظامنامه قانون تجارت مصوب سال 1311 وزارت دادگستری
همچنین،بنا به تجویز ماده 106 در مواردیکه تصمیمات مجمع عمومی متضمن یکی از امور ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گرددد.
1-انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
2-تصویر ترازنامه
3-کاهش یا افزایش سرمایه
4-تغییرات اساسنامه
5-انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن
بدیهی است مراتب پس از انجام تشریفات ثبت در روزنامه رسمی کشور منتشر می گردد.لذا،علاوه بر ثبت و آگهی عمومی فعالیت تجارتی که در بدو امر صورت می گیرد تصمیمات مجمع عمومی در خصوص تغییرات سرمایه،انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن نیز باید در مرجع ثبت و روزنامه رسمی،ثبت و منتشر شود.
برای  ثبت آگهی ثبتی در روزنامه رسمی و همچنین پرداخت هزینه آگهی،پس از تایید تمام مدارک و دریافت شماره ثبت شرکت،به سایت روزنامه رسمی کشور به آدرس اینترنتی www.rrk.ir  مراجعه نمایید و مراحل مربوطه را با دقت انجام دهید.همان طور که گفتیم هزینه ی آگهی نیز از طریق همین سامانه قابل پرداخت است.پس از تکمیل اطلاعات خواسته شده،با وارد نمودن اطلاعات کارت بانکی و پرداخت هزینه ی مربوطه،شماره پیگیری به شما ارائه می شود که می توانید از آن صفحه پرینت بگیرید.در آگهی که چاپ می شود اطلاعاتی نظیر نوع فعالیت و نام شرکت  درج می گردد.جهت استعلام شرکت های ثبت شده،می توانید از طریق همین سامانه اقدام نمایید و پرینت روزنامه ی رسمی ثبت شرکت خود رانیز از همین طریق داشته باشید.
هزینه های مربوط به ثبت شرکت،موسسه و تغییرات آن ، همچنین ثبت علایم و اسامی تجاری و صنعتی و اختراعات و اشکال وترسیمات صنعتی و نیز ثبت دفاتر تجارتی و پلمپ دفاتر تجارتی و غیر تجارتی به موجب دستورالعملی که با رعایت قوانین مربوط توسط سازمان هر منطقه تهیه می شود دریافت می گردد.(اصلاحی 18/2/1378)

کد اقتصادی شماره ای است 12 رقمی که بر طبق قانون برای اشخاص حقیقی و حقوقی که به تولید کالا و خدمات می پردازند وضع شده است. این کد جهت شناسایی شرکت در واحد مالیاتی استفاده می شود.بر این اساس، مطابق قانون مالیاتی تصویب شده،تمامی شرکت های ثبت شده ملزم به اخذ کد اقتصادی می باشند.

هر شرکت و یا موسسه بعد از اینکه به ثبت رسید و آگهی تأسیس آن صادر شد باید طی دو ماه در دارایی تشکیل پرونده داده و برای اخذ کد اقتصادی اقدام نماید.اهمیت تشکیل پرونده مالیاتی از آن جا معلوم می شود که وقتی شرکت تأسیس می شود بدون داشتن پرونده مالیاتی نمی تواند برای اخذ کد اقتصادی اقدام نماید. به همین دلیل شرکت نمی تواند اقدام به عقد قرار داد کرده و فعالیت خود را شروع کند. هم چنین شرکت نمی تواند در پایان سال مالی، اظهارنامه مالیاتی فعالیت یا عدم فعالیت خود را به دارایی تسلیم کند.
از دلایل نیاز به کد اقتصادی برای امور مهم تجاری عبارتند از:

_ اخذ کارت بازرگانی.
_ شرکت در مزایده ها.
_ صدور فاکتور.
_ باز کردن حساب در بانک
_ شرکت در مناقصات
_اخذ قرارداد با شرکتها دولتی

مزایای اخذ کد اقتصادی:
_ کد اقتصادی شماره ای است که به وسیله سازمان امور مالیاتی به فعالان اقتصادی داده می شود و هم چون شماره شناسایی این افراد در سازمان مالیاتی محسوب می شود.
_ به واسطه ی کد اقتصادی سازمان امور مالیاتی کشور می تواند دفاتر قانونی، صورتحسابها و فاکتورهای صادر شده را راحت تر بررسی کند.
_ از دیگر مزایای کد اقتصادی کسب مجوز برای فعالیت های تجارتی و پرداخت حقوق دولت در قالب مالیات و جلوگیری از رقابتها و تلاشهای ناسالم است.

اشخاصی که مکلف به اخذ کد اقتصادی اند:
_ تمامی اشخاص حقوقی که در زمینه ی تولید، مونتاژ، صادرات و واردات، توزیع کالاها و امور خدماتی فعالیت دارند.
_ تمامی اشخاص حقیقی که در زمینه تولید، مونتاژ، صادرات و واردات، توزیع کالا و خدمات فعالند.

اشخاص حقیقی باید دارای پروانه ی کسب و کار از مراجع مربوطه بوده و محل فعالیت تجاری داشته باشند و شرایط لازم را برای اخذ کد اقتصادی داشته باشند.
مطابق مصوبه اخیر مجلس، چنانچه شرکتها مراحل اخذ کد اقتصادی را انجام ندهند و این کد را دریافت نکنند از معافیتهای مالیاتی که در ماده 105 قانون سازمان مالیاتی کشور قید شده بی بهره خواهند بود. به موجب ماده 105 قانون سازمان مالیاتی کشور ” درآمد شرکتها و درآمد ناشی از فعالیتهای انتفاعی سایر اشخاص حقوقی از منابع مختلف در ایران یا خارج از ایران تحصیل می شود، پس از وضع زیانهای (هزینه ها) حاصل از منابع غیر معاف و کسر مالیاتهای مقرر به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ای می باشد مشمول مالیات حداکثر به نرخ 25 درصد خواهند بود.”

1- شرکتهای تعاونی به لحاظ نوع فعالیت به دو دسته تقسیم می‌شوند 

الف – شرکت تعاونی تولید: شرکتی است که به منظور اشتغال اعضاء در امور مربوط به کشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت، معدن، عمران شهری و روستایی و عشایری و نظایر اینها فعالیت می‌نماید

ب- شرکت تعاونی توزیع: شرکتی است که در امور مربوط به تهیه و توزیع کالا، مسکن، خدمات و سایر نیازمندیهای اعضاء فعالیت می‌نماید.

 

2- شرکتهای تعاونی به لحاظ عضویت به دو دسته تقسیم می‌شوند

الف- شرکت تعاونی عام: شرکتی است که عضویت در آن برای همه آزاد می‌باشد و موسسین یا شرکت باید برای تأمین قسمتی از سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه شرکت سهام آنرا به عموم عرضه نمایند.

ب- شرکت تعاونی خاص: شرکتی است که عضویت در آن منحصراً برای گروهی خاص از قبیل : کارگران، کارمندان، کشاورزان، دانشجویان، ایثارگران، زنان، مشاغل خاص و نظایر اینها آزاد باشد، بدیهی است تعاونی موظف به پذیرش متقاضیان واجد شرایط بوده و از این نظر محدودیتی برای عضویت وجود ندارد.

 

نکته1– در تابلوها و سربرگهای شرکتهای تعاونی ذکر عنوان «تعاونی» ضروری است و باید بطور خوانا قید شود.

نکته2– برای واحدهای صنفی شهرستانها و برای هر واحد کارمندی و کارگری فقط یک شرکت تعاونی در هر موضوع فعالیت تشکیل می‌شود.

نکته3– شرکتهای تعاونی با بیش از 500 عضو و اتحادیه‌هایی که تعداد اعضاء تعاونیهای عضو آنها مجموعاً بیش از 2000 عضو باشد، «تعاونی بزرگ» محسوب می‌شوند.

1-کپی شناسنامه و کارت ملی هیئت موسس و کلیه سهامداران

2-کپی مدارک تحصیلی هیئت موسس

3-گواهی پایان خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت هیئت موسس

4-گواهی عدم سوء پیشینه هیئت موسس

5-امضاء اساسنامه و فرم های مربوطه

 

1–  برای تشکیل تعاونی، هیات مؤسس متشکل از متقاضیان حائز شرایط قانونی، نسبت به تهیه طرح پیشنهادی و تنظیم اساسنامه منطبق بر قانون بخش تعاونی، دعوت به عضویت افراد واجد شرایط و تشکیل اولین مجمع عمومی عادی جهت تصویب اساسنامه و تعیین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان و سایر وظایف مجمع عمومی عادی اقدام می‌نماید.

نکته : موسسین تعاونی باید با قوانین و مقررات تعاونیها آشنائی کافی داشته باشند و در صورت نیاز در کلاسهای آموزشی یکروزه که اداره کل تعاون استان تعیین می‌کند و زمان تشکیل آن حداکثر یک هفته از تاریخ تسلیم تقاضا خواهد بود شرکت نمایند.

 

2–  هیات مؤسس در طرح پیشنهادی، ضرورت تأسیس تعاونی و ارائه دلایل توجیهی مبنی بر تناسب هدفهای تشکیل تعاونی با هدفها و برنامه‌های مصوب جمهوری اسلامی ایران با ذکر میزان سرمایه ثابت و در گردش مورد نیاز طرح، تعداد و مشخصات داوطلبان، قید میزان سهم لازم التادیه هر عضو، سوابق و مهارتهای آنان در رشته فعالیت موردنظر، نام شعبه صندوق تعاون برای افتتاح حسابهای تعاونی را ذکر نموده و با معرفی نماینده تام‌الاختیار (طبق فرم شماره1) به اداره کل تعاون ارائه می‌نماید.

نکته1 :  مدارکی که هیات موسس بایستی ارائه نماید

الف- تصویر شناسنامه و مدارک تحصیلی

ب- گواهی پایان خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت

ج-  برگ عدم سوء پیشینه

نکته2 :  کارکنان رسمی و پیمانی دولت با ارائه گواهی یا حکم کارگزینی از بند ب و ج معافند

 

3– اداره کل / اداره تعاون پس از وصول تقاضای تشکیل تعاونی و بررسی طرح پیشنهادی در مدت 5 روز نظر مثبت یا منفی خود را به هیات مؤسس اعلام و در صورت موافقت (طبق فرم شماره 2) نمونه اساسنامه و فرمهای مورد نیاز را در اختیار نماینده هیات موسس قرار خواهد داد.

 

4–  هیات موسس پس از اخذ موافقنامه تشکیل باید اقدامات زیر را انجام دهد

الف- دریافت مجوز فعالیت در موضوع طرح پیشنهادی از مراجع ذیربط (در صورت نیاز به مجوز فعالیت) به نام اعضای هیات موسس تعاونی در شرف تأسیس

ب- تدوین اساسنامه پیشنهادی

ج- افتتاح حساب به نام «تعاونی در شرف تأسیس» در بانک توسعه تعاون و یا حسابی که توسط بانک توسعه تعاون در یکی از بانکها تعیین می‌گردد.

د- دعوت از افراد واجد شرایط عضویت ضمن اعلام خلاصه‌ای از کلیات طرح و اساسنامه پیشنهادی، شرایط عضویت و مهلت پذیرش تقاضای عضویت، شماره و مشخصات حساب افتتاح شده و مبلغ لازم التأدیه هر یک از اعضاء وذکر نحوه صدور آگهی‌های بعدی تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی

هـ- بررسی شرایط داوطلبان و پذیرش واجدین شرایط عضویت و دریافت گواهی واریز وجه لازم التادیه سهام آنها و صدور برگ اجازه ورود به جلسه اولین مجمع عمومی عادی

و- ارزیابی آورده‌های غیر نقدی داوطلبان عضویت که متناسب و مورد نیاز طرح باشد، توسط کارشناس رسمی دادگستری و با انجام تشریفات قانونی لازم

ز- انتشار آگهی دعوت اولین مجمع عمومی عادی (طبق فرم شماره 3) با رعایت فاصله زمانی حداقل 20 روز و حداکثر 40 روز  از تاریخ انتشار آگهی دعوت با تاریخ تشکیل مجمع عمومی عادی.

نکته :  در سایر مجامع عمومی که برگزاری انتخابات در دستور جلسه نباشد، فاصله زمانی تاریخ دعوت تا تشکیل مجمع عمومی ، حداقل 10 روز و حداکثر 20 روز خواهد بود

ح- ثبت نام نامزدهای تصدی سمتهای هیأت مدیره و بازرسی

ط- ارسال یک نسخه از آگهی دعوت به منظور درخواست از اداره کل/ اداره تعاون جهت معرفی ناظر در اولین جلسه مجمع عمومی عادی

ی- سایر اقدامات مربوط به برگزاری اولین مجمع عمومی عادی (طبق فرم شماره 4) تا انتخاب هیات رئیسه مجمع (رئیس، نشی، و دو ناظر) از قبیل اخذ برگه  ورود به جلسه مجمع از داوطلبان و تکمیل فهرست اسامی حاضرین همراه با امضای آنان که باید تحویل هیات رئیسه شود. ضمناً در شرکتهای تعاونی بزرگ، اعضای هیأت رئیسه مرکب از 7 نفر (رئیس ،نائب رئیس،‌ منشی و چهار ناظر) خواهد بود.

 

5– در مورد شرکتهای تعاونی عام مجوز صدور موافقت نامه تشکیل و آگهی پذیرش عضو و فروش سهام با تأئید وزارت تعاون بوده وطبق فرم‌های شماره 10 و 11 عمل خواهد بود.

 

6-داوطلبان عضویت در هئیت مدیره یا بازرسی تعاونیها علاوه بر شرایط قانونی عضویت در تعاونی باید مدارک مورد نیاز را ( بر اساس دستورالعمل  انجمن نظارت بر انتخاب تعاونیها) حداکثر یک هفته از تاریخ انتشار آگهی یا صدور دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی به منظور بررسی شرایط احراز به هیات مؤسس تحویل نمایند.

 

7– کارکنان دولت نمیتوانندتصدی هیئت مدیره و مدیر عاملی شرکتهای تعاونی را بپذیرند مگر در تعاونیهای خاص کارکنان ادارات و سازمانهای دولتی که در آن شاغل باشند، کارکنان بازنشسته مشمول این بند نمی‌شوند.

 

8– هیات مؤسس هنگام تشکیل اولین مجمع عمومی عادی،برگه  ورود به جلسه را از داوطلبان عضویت اخذ نموده و اسامی حاضرین را (طبق فرم شماره 5) با امضای آنان تکمیل و پس از انتخاب هیئت رئیسه مجمع برای اعمال کنترل در اختیار آنان قرار می‌دهد.

نکته :  در صورت عدم امکان حضور هر یک از اعضاء، عضو می تواند یا نماینده تام الاختیار خود را کتباً برای حضور در مجمع به هیأت مؤسس معرفی نماید. در هر حال یک نفر نمی‌تواند همزمان وکالت یا نمایندگی بیش از یک عضو ( در تعاونیهای بزرگ دو عضو ) را عهده دار باشد.

 

9-  با تصویب اساسنامه در اولین مجمع عمومی عادی، ذیل صفحات آن به امضای رئیس و منشی و صفحه آخر اساسنامه به امضای هیئت رئیسه می‌رسد. بدیهی است تصویب اساسنامه تعاونی با حداقل دو سوم اعضای اولین مجمع عمومی عادی خواهد بود.

نکته :  اعضائی که با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی در مورد اساسنامه موافقت نداشته باشند، میتوانند تقاضای عضویت خود را پس بگیرند دراینصورت هیات مدیره بلافاصله پس از ثبت تعاونی مکلف به بازپرداخت وجه واریزی سهام آنان خواهد بود.

 

10– پس از انتخاب هیئت مدیره وظایف هیات موسس بپایان رسیده و هئیت رئیسه مجمع ضمن تنظیم صورتجلسه کلیه مدارک مربوط به برگزاری مجمع را که به امضای آنان رسیده است به هیئت مدیره تحویل می‌دهد.

 

11– هئیت مدیره در اولین جلسه خود (طبق فرم شماره 6) رئیس، نایب رئیس، منشی، مدیر عامل و صاحبان امضای مجاز را انتخاب و به یکی از اعضای هیئت مدیره یا مدیر عامل با حق توکیل به غیر وکالت می‌دهد تا تشریفات قانونی ثت تعاونی را انجام دهد.

نکته1 : مدیر عامل باید حائزشرایط ماده 38 قانون بخش تعاونی باشد و مدارک موضوع بند 12 این دستورالعمل را تحویل هئیت مدیره نماید

نکته2 :  در صورتیکه هر یک از اعضاء نسبت به مراحل تشکیل تعاونی معترض باشد ظرف مدت 2 روز بایدمراتب را کتباً به اداره کل / اداره تعاون اعلام نماید. اداره کل / اداره تعاون موظف است طبق قوانین و مقررات مربوط ظرف 3 روز به موضوع رسیدگی و اعلام نظر نماید

 

12– اعضای هئیت مدیره بازرس یا بازرسان و مدیر عامل قبل از ثبت تعاونی موظف به طی دوره‌های آموزشی مربوط خواهند بود

 

13– هیأت مدیره باید جهت تکمیل پرونده، فهرست اسامی و مشخصات اعضای هیئت مدیره، مدیر عامل، بازرس یا بازرسان و کلیه اعضاء (طبق فرم شماره 7) تنظیم و به اداره کل / اداره تعاون تحویل می‌گردد.

 

14-مدارک لازم ظرف مدت 5 روز از طریق اداره کل / اداره تعاون (طبق فرم شماره 8) به اداره ثبت شرکتها ارسال می‌شود. اداره کل / اداره تعاون پس از انجام اقدامات اداره ثبت شرکتها و صدور آگهی تأسیس، نسبت به صدور پروانه تأسیس تعاونی (طبق فرم شماره 9) اقدام خواهد نمود. در هر حال نظارت، حسابرسی و رسیدگی به شکایات وسایر اقدامات پس از تأسیس تعاونی بعهده اداره کل / اداره تعاون خواهد بود

(فرم ها به زودی ……)

 

موارد حائز اهمیت جهت ثبت شرکت های تعاونی

1– در انواع شرکتها و اتحادیه های تعاونی تعداد اعضاء در زمان ثبت و دوران فعالیت باید طبق طرح تأسیس و تغییرات بعدی آن بوده و رعایت موارد زیر الزامی است.

الف) حداقل تعداد اعضاء در زمان ثبت و دوران فعالیت شرکتهای تعاونی نباید از 7 نفر عضو کمتر باشد

ب) در شرکتهای تعاونی اشتغالزا که به منظور ایجاد اشتغال تولیدی یا خدماتی با استفاده از کمکهای دولتی برای اعضاء تشکیل می‌شوند . تعداد اعضاء بایستی حداقل معادل 50% مشاغل دائمی طرح تعاونی باشد.

ج) در شرکتهای تعاونی که بدون استفاده از کمکهای دولتی و یا با هدف سرمایه گذاری تشکیل می شوند و حداقل 50% سرمایه گذاری طرح توسط اعضاء تأمین می‌گردد. رعایت بند (ب) الزامی نمی‌باشد.

د) حداکثر تعداد اعضاء در تعاونیهای مسکن (تأمین مسکن اعضاء) متناسب با اهلیت ( دانش و تجربه) مدیران تعاونی بنابه تشخیص ادارات کل تعاون تعیین می‌گردد.

هـ) رعایت تبصره 2 ماده 2 دستورالعمل  تشکیل تعاونیها درخصوص تعاونیهای فوق الذکر الزامی نمی‌باشد.

 

2– تعیین میزان سرمایه و ارزش سهام بعهده هیأت مؤسس تعاونی است و میزان آن در اساسنامه مصوب ذکر خواهد شد. بدیهی است هر تعاونی وقتی تشکیل و ثبت میشود که حداقل یک سوم سرمایه آن تأدیه و چنانچه بصورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.

نکته1 : در شرکتهای تعاونی سرمایه‌گذاری حداقل میزان سرمایه 000/000/000/1 ریال تعیین می‌گردد.

نکته2 : اعضای تعاونی مکلفند مبلغ تعهد شده سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه که نباید از دو سال بیشتر باشد تادیه نمایند.

 

3– سهم اعضاء درتأمین سرمایه تعاونی برابر است مگر اینکه مجمع عمومی تصویب نماید که برخی از اعضاء سهم بیشتری خریداری نمایند. در این صورت حداکثر میزان سهم هر عضو نباید از 30 درصد کل سرمایه تعاونی تجاوز نماید.

 

4– اتحادیه تعاونی با عضویت شرکتهای و تعاونیهای داوطلب و با حداقل 7 عضو که دارای موضوع فعالیت واحد باشند در سطح شهرستان یا استان تشکیل می‌شوند.

نکته1 :  شرکتهای تعاونی و اتحادیه‌های استانی می‌توانند نسبت به تشکیل اتحادیه‌های مرکزی اقدام نمایند.

نکته2 : هر شرکت تعاونی می‌تواند فقط عضو یک اتحادیه شهرستانی، استانی و یا مرکزی باشد، در هر حال عضویت در بیش از یک اتحادیه، برای شرکت تعاونی با تعدد موضوع فعالیت بلامانع است.

نکته3 : تشکیل اتحادیه مرکزی با مجوز وزارت تعاون خواهد بود.

نکته4 :  اعضای هیات مدیره اتحادیه از نمایندگان تعاونیهای عضو و به عنوان شخص حقیقی و اعضای هیات بازرس اتحادیه‌از نمایندگان تعاونیهای عضو و یا سایرین تعیین می‌شوند.

نکته5 :  حداقل تعداد اعضاء اتحادیه‌های سراسری در زمان ثبت و دوران فعالیت 15 عضو تعیین می‌گردد. اعضاء اتحادیه‌های سراسری، اتحادیه‌های استانی می‌باشند.

در شرایط خاص که تشکیل اتحادیه سراسری ضروری است و تعداداعضاء به حد نصاب نمی‌رسد، تشکیل اتحادیه با مجوز وزیر تعاون و رعایت حداقل قانونی بلامانع است.

تعریف شرکتهای سهامی خاص

شرکتهای سهامی خاص شرکتهایی بازرگانی هستند هرچند موضوع فعالیت آنها غیر تجاری باشد، مثلا چنانچه فعالیت شرکت سهامی خاص در زمینه خدمات نظافتی، حسابداری، تغییر و نگهداری و … بدون در نظر گرفتن موضوع بازهم این شرکت چون سهامی خاص است تجاری می باشد.

شرکتهای سهامی خاص دونوع تعریف دارند: شکلی، ماهوی

1-تعریف شکلی:

الف- شرکت سهامی خاص از حداقل از 3 نفر سهامدار و دو نفر بازرس که یکی بازرس اصلی و یکی بازرس علی البدل است تشکیل می گردد.

ب- اعضاء هیئت مدیره باید حداقل از دو نفر تشکیل گردد

ج- سرمایه شرکت به قطعات مساوی سهام تقسیم میگردد، مثلا اگر سرمایه شرکت 1.000.000.000 ريال است می تواند به 10.000 سهم 100.000 ريالی تقسیم گردد.

د- اعضاء هیئت مدیره باید حداقل دارنده یک سهم باشند.

ر- سهام باید به بانام یا بی نام یا ترکیبی از بانام و بی نام تقسیم گردد.

ز- سهامداران در زمان تأسیس شرکت باید حداقل 35% سرمایه شرکت را به حساب شرکت در شرف تأسیس که نزد یکی از بانکهای کشور افتتاح حساب می نماید واریز نمایند.

س: بازرسین نباید با اعضاء هیئت مدیره نسبت فامیلی داشته باشند.

ش: هیأت مدیره و بازرسین باید بالای 18 سال باشند و نباید سوء پیشینه کیفری داشته باشند.

ص: سهامداران و اعضاء هیئت مدیره می توانند شخص حقیقی یا حقوقی باشند اما اشخاص حقوقی باید یک نماینده حقیقی معرفی نمایند.

ض: موضوع فعالیت شرکتهای سهامی خاص می تواند غیرتجاری باشد.

2-تعریف ماهوی:

-همانند شرکتهای با مسئولیت محدود، در شرکتهای سهامی مسئولیت سهامداران در مقابل اشخاص به نسبت تعداد سهامی که دارند محاسبه می گردد و خود شرکت نیز تا میزان سرمایه شرکت مسئول تعهدات خود می باشد و به عبارتی اعتبار شرکت علاوه بر پارامترهایی نظیر تخصص و نیروی انسانی براساس میزان سرمایه ایشان نیز ارزیابی می گردد  زیرا طبق رویه بازار سرمایه میزان اعتبار گاهی مساوی است با میزان سرمایه نقدی یا غیرنقدی شرکت.

نکته1) بانکها و موسسات مالی و اعتباری برای شرکتهای سهامی خاص اعتبار بیشتری قائل می باشند و معمولا جهت افتتاح اعتبارات اسنادی LC و یا سایر تسهیلات بانکی یکی از شروطشان این است که شرکت در قالب شرکتهای سهامی تأسیس شده باشد.

نکته2) بانکها و موسسات مالی طبق بخشنامه بانک مرکزی تا 10 برابر سرمایه شرکت می توانند تسهیلات بانکی نظیر وامهای ملکی، ضمانتنامه و LC ارائه دهند.

1-کپی شناسنامه و کارت ملی سهامداران و بازرسین

2-گواهی عدم سوء پیشینه مدیران و بازرسین

3-امضاء اظهارنامه و اساسنامه

4-گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت

شرکت با مسئولیت محدود،رایج ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد.به موجب ماده 94 قانون تجارت،شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام و یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد.ضمناَ برای میزان سرمایه شرکت با مسئولیت محدود هیچ حداقل مبلغی تعیین نشده است.

  • تاریخچه ی شرکت با مسئولیت محدود:

شرکت با مسئولیت محدود در حقوق ایران اولین بار با تصویب قانون تجارت مصوب 1311 وارد قانون گذاری شد و در اولین قانون تجارت ایران مصوب 25 دلو 1303 و 12 فروردین 1304 پیش بینی نشده بود.از تاریخ تصویب این شرکت در حقوق ایران،با وجود استفاده عملی فراوان از این نوع شرکت و به رغم نقص قانون ما در رابطه با آن،قواعد راجع به آن هیچ گونه تحول و تغییری نیافته است.

  • ویژگی های شرکت با مسئولیت محدود:

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی موضوعاَ تجاری است و به عبارت دیگر،موضوع فعالیت آن نمی تواند چیزی جز امور تجاری باشد(ماده 94 قانون تجارت)از این نظر،شرکت با مسئولیت محدود با شرکت سهامی متفاوت است.چه شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری یا غیر تجاری تشکیل شود و به اصطلاح یک شرکت شکلاَ تجاری است(ماده 2 لایحه قانونی 1347)
به جز این ویژگی که شرکت سهامی را از دیگر شرکت های تجاری متمایز می کند،شرکت با مسئولیت محدود هم به شرکت های سرمایه نزدیک می شود و هم به شرکت های اشخاص.

  • نام شرکت با مسئولیت محدود:

در نام شرکت با مسئولیت محدود توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است:
1-در اسم شرکت باید عبارت”با مسئولیت محدود” قید شود والا آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود.
2-در اسم شرکت نباید اسم هیچیک از شرکا اقید شود.وگرنه در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.

  • تشکیل شرکت با مسئولیت محدود

برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود طی مراحل ذیل ضروری است:
1-تنظیم شرکتنامه و امضای آن
2-تادیه و پرداخت کل سرمایه شرکت
3-ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت ها
در رابطه با موارد فوق لازم است به توضیحات ذیل توجه شود:
1.-شرکت نامه در شرکت های با مسئولیت محدود رکن اساسی آن است؛به طوری که عدم تنظیم آن سبب بطلان شرکت است.در شرکت نامه نسبت مشارکت هر شریک و سهم الشرکه هر کدام اعم از نقدی یا غیرنقدی که باید تقویم شده باشد،قید می گردد.
2..در شرکت های با مسئولیت محدود برخلاف شرکت های سهامی،کل سرمایه نقدی باید در ابتدا پرداخت شده و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد،در حالی که در شرکت های سهامی با پرداخت 35 درصد سرمایه نقدی و تعهد بقیه آن می توان اقدام به تاسیس شرکت نمود.به موجب ماده 100 قانون تجارت چنانچه شرکت با مسئولیت محدود نسبت به تادیه کل سرمایه نقدی و غیرنقدی اقدام ننماید باطل و از درجه اعتبار ساقط است.البته باید توجه داشت که شرکت حتی در صورتی که به موجب عدم اجرای این امر باطل گردد،در مقابل اشخاص ثالث و مطالبات آن ها حق استناد به این بطلان را ندارد.
3. پس از طی مراحل فوق شرکت باید در اداره ثبت شرکت ها ثبت شود.اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکا باشد و همانند شرکت های سهامی،الزاماَ باید نامی غیر از شرکا داشته باشد و حتی نام آن نباید به صورتی باشد که اشخاص ثالث اعتبار شرکت را منوط یا مرتبط با اعتبار یکی از شرکا تلقی کنند و اگر جز این باشد شریکی که نام او در شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.